روي كار آمدن محمود احمدي‌نژاد در سوم تير 84، نهادهاي مدني كشور خصوصا جامعه روحانيت را به چالش كشيد و مقبوليت و مشروعيت آن را در افكار عمومي با علامت سوال جدي مواجه نمود. برآمدن مردي فراتر از گروه‌ها، باندها و احزاب سياسي، سپهر سياسي كشور را دچار بي‌نظمي غير قابل كنترل نمود. زيرا هيچ يك از نهادهاي مدني در اين پيروزي نقشي نداشته و رئيس‌جمهور با پيروزي در عرصه ديپلماسي عمومي توانسته بود به اين موقعيت دست يابد.  ازآنجا كه جريان به قدرت رسيده با ايجاد هر سازمان و تشكيلات چه در نظر و چه در عمل مخالفت مي‌كرد،ازهم گسيختگي سياسي را در ايران تقويت نمود.

نگاهي به رفتار كنشگران سياسي حد فاصل برگزيده شدن احمدي‌نژاد تا كنون مويد اين معنا خواهد بود. راي ندادن به افراد مورد نظر رئيس‌جمهور براي پست وزارت، دخالت جدي نمايندگان در انتصاب استاني، انتقادات زودرس نسبت به دولت نوپا از اين دست رفتارها مي‌باشد.

از دل بي‌نظمي سركش اين دوران نتايج شوراهاي شهر و روستا بيرون آمد كه حاوي پيام‌هاي هشداردهنده به كليه طيف‌هاي منتسب به اصولگرايي بود. راي بالا افراد تربيوني و چهره‌هاي شناخته شده توسط مردم نتيجه سرگراداني آنها در بي‌نظمي خود ساخته جريانات سياسي بود.

تشكيل شوراي ضعيف و سه قطبي با حضور تعداد زيادي ورزشكار براي هيچ كنشگر سياسي قابل پذيرش نبود. از اين رو بود كه سال جديد با استراتژي اتحاد ملي آغاز شد و در عرصه عمل سياسي نيز رئيس‌جمهور با رعايت حداقلي از اشتراكات جبهه اصولگرايي را بخه وحدت و برپايي ساختار تازه فراخواند. نظم جديد نيازمند مراقبت و حفاظت اضلاع تشكيل دهنده آن را بود.

بنابراين طرفين سعي نمودند تا خواسته‌ها، منافع و رقابت خود را تا آستانه برهم نخوردن اين نظم پي‌گيري كنند. رفتار رايحه خوش خدمت در رابطه با حذف روانبخش از ليست جبهه متحد در قم از اين گونه رفتارهاست. آنها ضمن عدم حمايت از ليست‌هاي موازي كه در آن روانبخش هم حضور داشت با حضور عضو ارشد خود –مهرداد بذرپاش- و حمايت تمام قد از ليست جبهه متحد مانع از هم پاشيدن نظم درون ائتلاف شدند.

نتايج انتخابات مجلس شوراي اسلامي به همه طرفها در جريان اصولگرا نشان داد راه موفقيت از دالان اتحاد مي‌گذرد و اگر به دنبال تداوم حاكميت در عرصه قدرت هستند مي‌بايست حريم‌هاي هر يك از بازيگران توسط رقباي درون جبهه‌اي به رسميت شناخته شود و هر طيف از اصولگرايان بايد بپذيرد كه در چارچوب و حيطه‌اي خاص كه در قاعده كلي بازي براي آن مشخص شده حركت نمايد. تضمين ادامه بازي در سه طيف 1) طرفداران اسلام حداكثري، 2) طرفداران اسلام حداقلي، 3) طرفداران اسلام سنتي     مستلزم رعايت قواعد بازي در همه اضلاع قدرت اصولگرايان بود و براي رعايت اين قواعد چاره‌اي جز بيرون كشيدن بازيكنان بد اخلاق و برهم زننده بازي نبود. بنابر همین قواعد است كه جامعه روحانيت مبارز سخنگوي اقتصاددان عضو مجلس شوراي اسلامي خود را از مقام تشكيلاتي‌اش بركنار و روحاني انقلابي و نزديك به انديشه دولت را جايگزين وي مي‌نمايد.

مصباحي مقدم كه به سبب جايگاهش چه در مجلس و چه در سخنگويي جامعه روحانيت مورد توجه خاص رسانه‌ها بود با حملات پي‌درپي و نامعقول خود به دولت نظم نوين ساختاري اصولگرايان را برهم مي‌زد و چاله تضاد روحانيت سنتي با دولت پويا را عميق و عميق‌تر مي‌كرد. روحانيت بر اثر تجربه تاريخي دوره رضاخان به خوبي آگاه است كه تشديد فضاي بي‌نظمي و آنارشي كنترل نشده در سپهر سياسي كشور به روي كارآمدن ديكتاتوري سكولار در كشور منجر خواهد شد. اگر مدرس  خواهان ادامه سلطنت مشروط در آن دوران بود مي‌دانست كه از بين رفتن نظم موجود كار به جايي مي‌رساند كه با اصول اوليه ديني و شارعان آن همان مي‌شود كه رضاخان با روحانيت و مردم كرد.

از اين رو بود كه روحانيت  بابركناري مصباحي مقدم راه تازه اي را پيش روي جامعه سياسي ايران نهاد.

توضيحات:

طرفداران اسلام حداكثري: مقام ولايت، رئيس‌جمهور و اكثر چهره‌هاي شاخص در دولت، تعدادي از نمايندگان عدالتخواه مجلس، نهادهاي مدني اسلامي مانند تشكل‌هاي دانشجويي ديني (بسيج و جامعه اسلامي دانشجويان) هيات مذهبي و ديگر جريانات مذهبي رسانه‌هاي عدالتخواه، موسسه امام خميني، روحانيت انقلابي.

طرفداران اسلام سنتي: حزب موتلفه اسلامي، جريانات موسوم جبهه پيروان خط امام و رهبري، جامعه روحانيت مبارز و حوزه علميه قم، اكثر نمايندگان مجلس.

طرفداران اسلام حداقلي: بخشي از جمعيت ايثارگران، جريانات سياسي حاكم بر شهرداري تهران، محسن رضايي و رسانه‌هاي وابسته به او و محمد باقر قاليباف، رسانه‌هاي منتقد دولت، يك پنجم نمايندگان مجلس شوراي اسلامي چهره‌هايي مانند توكلي، نادران، حداد عادلف خوش چهره، افروغ، ابوطالب و ...

  RSS